When I grow up I will be...

fot. Leszek Szymański/PAP W ostatnich dniach media informowały o proteście środowiska naukowego pod Sejmem. Naukowcy, doktoranci i przedstawiciele uczelni apelowali o zwiększenie finansowania nauki w Polsce. W ramach akcji „3% dla nauki, 100% dla Polski” domagali się stopniowego zwiększenia nakładów na badania naukowe do poziomu 3% PKB oraz stworzenia stabilnych warunków do prowadzenia badań i kształcenia kolejnych pokoleń badaczy. W proteście uczestniczyło około 700 osób, a wydarzenie było określane jako jeden z największych protestów środowiska naukowego w Polsce po 1989 roku. Osobiście popieram postulaty protestujących. Nie jestem naukowcem i prawdopodobnie nigdy nim nie będę, jednak uważam, że znaczenie badań naukowych dla społeczeństwa jest nie do przecenienia. Dzięki pracy naukowców rozwija się medycyna, powstają nowe technologie, lepiej rozumiemy zmiany zachodzące w środowisku naturalnym, a także skuteczniej rozwiązujemy problemy społeczne. Korzystamy z efektów bad...

W zeszłym tygodniu w swoim dzienniku zachęcałam do odwiedzania muzeów z okazji Nocy Muzeów – wydarzenia organizowanego nie tylko w całej Polsce, ale również w wielu krajach Europy. Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią, wybrałam się wraz z rodziną do Muzeum Budownictwa Ludowego – Park Etnograficzny w Olsztynku. Tegoroczna Noc Muzeów odbywała się tam pod hasłem „Sekrety dawnej higieny” i okazała się niezwykle ciekawym połączeniem edukacji, zabawy oraz kontaktu z regionalnym dziedzictwem kulturowym. Już od wejścia można było poczuć wyjątkowy klimat tego miejsca. Skansen w Olsztynku jest jednym z największych muzeów tego typu w Polsce – obejmuje około 94 hektary i posiada kilkadziesiąt autentycznych obiektów architektury wiejskiej z Warmii, Mazur, Powiśla i Małej Litwy. Piękne drewniane chaty, wiatraki, zabudowania gospodarcze i muzealnicy ubrani w stroje z dawnych epok sprawiały, że można było choć na chwilę przenieść się do świata dawnej wsi. Szczególnie spodobała mi się prz...

  Z okazji Międzynarodowego Dnia Bioróżnorodności chciałabym podzielić się pewną osobistą refleksją. O bioróżnorodności mówi się dziś coraz więcej — szczególnie w kontekście przestrzeni miejskiej. Coraz częściej zwraca się uwagę na to, że idealnie przystrzyżone, trawiaste skwery, na których rośnie niemal wyłącznie trawa i które są regularnie koszone, właściwie nie pozostawiają miejsca dla natury. Na szczęście pojawia się też nowy, bardzo potrzebny trend: kwietne łąki w miastach, ograniczanie koszenia zieleni, pozostawianie części terenów dzikimi albo koszenie ich jedynie dwa czy trzy razy w roku. Uważam, że to niezwykle ważne — szczególnie dla całego ekosystemu i owadów zapylających, zwłaszcza pszczół, którym coraz trudniej przetrwać. Sama jednak często zmagam się z pewnym dylematem związanym z bioróżnorodnością. Mieszkamy na wsi, w domu z dużą działką. Przez długi czas miejsce to było niezamieszkane, więc ogród i przydomowa zieleń całkowicie zdziczały. Nie mamy idealnego trawnik...

  Dzisiejszy wpis chciałabym poświęcić obchodom Dnia Pszczoły oraz refleksji nad tym, jak wiele możliwości edukacyjnych daje temat tych małych, ale niezwykle ważnych owadów.  Pracuję w żłobku i z okazji dzisiejszego święta przygotowaliśmy kilka aktywności związanych właśnie z pszczołami i po raz kolejny przekonałam się, że nawet najmłodsze dzieci z ogromnym zainteresowaniem uczestniczą w takich zajęciach. Podczas naszych aktywności dzieci mogły uczestniczyć w zabawie sensorycznej „kąpiel w miodku”. Wykorzystaliśmy do tego ciecz nienewtonowską zabarwioną na żółto, która miała przypominać miód. Zabawa wzbudziła ogromne zainteresowanie – dzieci chętnie dotykały masy, obserwowały jej konsystencję i eksperymentowały z nią na różne sposoby. Później przenieśliśmy się do ogródka, gdzie odbyły się kolejne aktywności sensoryczne oraz zabawy rozwijające koordynację ręka–oko, między innymi przesypywanie różnych materiałów oraz ozdabianie rysunków pszczółek or...

Dzisiejszy wpis chciałabym poświęcić jednej z tych inicjatyw, które naprawdę potrafią zachęcić do kontaktu z kulturą i historią – Nocy Muzeów. Już jutro (16.05) wiele muzeów, skansenów i miejsc związanych z historią otworzy swoje drzwi wieczorem i nocą, przygotowując specjalne wydarzenia, warsztaty, koncerty czy oprowadzania. Mam wrażenie, że to zupełnie inny sposób obcowania z kulturą niż zwykła szkolna wycieczka czy szybkie zwiedzanie w ciągu dnia. Wieczorna atmosfera sprawia, że nawet dobrze znane miejsca wydają się bardziej tajemnicze i wyjątkowe. Jako przyszła nauczycielka coraz częściej myślę o tym, jak ważne jest pokazywanie dzieciom, że edukacja nie kończy się w szkolnej sali. Muzea mogą być przestrzenią odkrywania historii, tradycji, przyrody i lokalnej kultury w sposób żywy i angażujący. Noc Muzeów szczególnie mi się podoba właśnie dlatego, że łączy naukę z ciekawością i emocjami. To wydarzenie bardziej przypomina przygodę niż „lekcję” i u...

  11 marca 2026 roku zostało podpisane rozporządzenie, na mocy którego od 1 września 2026 roku przedszkola oraz klasy I i IV szkoły podstawowej będą realizowały nową podstawę programową. Na zajęciach z Metodyki Pracy w Przedszkolu z Praktyką omawialiśmy ogólnie różnice i podobieństwa między obecną a przyszłą podstawą programową. Postanowiłam jednak szczególnie skupić się na zmianach dotyczących stricte edukacji społeczno-przyrodniczej — zarówno na etapie przedszkolnym, jak i wczesnoszkolnym. Analizując nową podstawę programową dla przedszkola i klas I–III szkoły podstawowej, zaczęłam zastanawiać się nad tym, jak bardzo zmienia się dziś podejście do edukacji społeczno-przyrodniczej. W porównaniu do obecnie obowiązującej podstawy wyraźnie widać odejście od nauczania opartego głównie na przekazywaniu wiedzy i realizowaniu konkretnych treści. Coraz większy nacisk kładzie się natomiast na doświadczenie, działanie, eksperymentowanie i samodzielne odkrywanie świata przez dziecko. Szcz...

  Brałam dzisiaj udział w webinarze „Chodźmy na dwór – dlaczego warto uczyć w naturze”, organizowanym w ramach programu MegaMisja i był on dla mnie niezwykle inspirującym doświadczeniem. Spotkanie prowadzone przez Marcelinę Materę oraz Maję Gruszczyńską ostatecznie przekonało mnie, że edukacja przyrodnicza i społeczna nie musi odbywać się wyłącznie w sali przedszkolnej. Wręcz przeciwnie – natura może stać się najlepszą przestrzenią do nauki, rozwoju i budowania relacji. Bardzo mocno poruszył mnie temat dziecięcych lęków związanych z przyrodą (jako że sama byłam dzieckiem bojącym się owadów, i do dzisiaj za nimi nie przepadam). Prelegentki zwracały uwagę, że reakcję strachu można stopniowo zamieniać w ciekawość. Zamiast wzmacniać obawy dzieci przed pająkami czy owadami, warto pokazywać je z bliska, oswajać i zachęcać do obserwacji. Nawet oglądanie martwego okazu może pomóc dziecku lepiej zrozumieć dane zwierzę i nabrać do niego respektu, a nie panicznego lęku. Uświadomiłam sobie, ja...

Dzisiejszy wpis chciałabym poświęcić wyjątkowej postaci – sir David'owi Attenborough, który obchodzi swoje setne urodziny! Trudno uwierzyć, że od ponad 70 lat ten człowiek niezmiennie pokazuje ludziom piękno natury i uczy szacunku do świata przyrody. Pamiętam, że jako dziecko bardzo lubiłam oglądać jego filmy dokumentalne. Dzięki nim mogłam zobaczyć zwierzęta, rośliny i miejsca z różnych zakątków świata, o których wcześniej nawet nie słyszałam. Choć filmy przyrodnicze kojarzą mi się głównie z głosem Krystyny Czubówny , wiem, że to właśnie David Attenborough stoi za wieloma z nich. To między innymi jego programy przybliżały mi świat przyrody i budziły ciekawość świata. Uważam, że David Attenborough to wręcz kultowa postać, jeśli chodzi o upowszechnianie wiedzy przyrodniczej. Niesamowite jest to, że robi to nieprzerwanie od lat 50. XX wieku – wciąż z taką samą pasją, zaangażowaniem i wrażliwością. To naprawdę inspirujące, że jedna osoba przez tyle dekad potr...

Kolejna refleksja w obszarze społeczno-przyrodniczym jest wypadkową dwóch doświadczeń: wykładów z tego przedmiotu oraz udziału w zajęciach otwartych w przedszkolu mojego najmłodszego dziecka. Niedawno miałam okazję uczestniczyć w zajęciach o tematyce wiosennej – motywem przewodnim był wiosenny ogród, prace ogrodowe. Zajęcia były przyjemne i interesujące dla dzieci, a ich zwieńczeniem było wspólne z rodzicami sadzenie cebulek szczypiorku oraz wysiew kilku rodzajów warzyw i ziół – rzodkiewki, pietruszki (na natkę) i koperku. Po zakończeniu zajęć każde dziecko otrzymało hotel dla owadów do samodzielnego złożenia. Domki zostały ufundowane przez sklep budowlany znajdujący się w naszym mieście i trafiły do wszystkich grup przedszkolnych. To właśnie ten element stał się głównym impulsem do moich przemyśleń – być może dlatego, że podczas ostatnich wykładów z edukacji społeczno-przyrodniczej temat hoteli dla owadów był szeroko omawiany. Mam wrażenie, że potencjał tych domków nie z...