When I grow up I will be...

  Brałam dzisiaj udział w webinarze „Chodźmy na dwór – dlaczego warto uczyć w naturze”, organizowanym w ramach programu MegaMisja i był on dla mnie niezwykle inspirującym doświadczeniem. Spotkanie prowadzone przez Marcelinę Materę oraz Maję Gruszczyńską ostatecznie przekonało mnie, że edukacja przyrodnicza i społeczna nie musi odbywać się wyłącznie w sali przedszkolnej. Wręcz przeciwnie – natura może stać się najlepszą przestrzenią do nauki, rozwoju i budowania relacji. Bardzo mocno poruszył mnie temat dziecięcych lęków związanych z przyrodą (jako że sama byłam dzieckiem bojącym się owadów, i do dzisiaj za nimi nie przepadam). Prelegentki zwracały uwagę, że reakcję strachu można stopniowo zamieniać w ciekawość. Zamiast wzmacniać obawy dzieci przed pająkami czy owadami, warto pokazywać je z bliska, oswajać i zachęcać do obserwacji. Nawet oglądanie martwego okazu może pomóc dziecku lepiej zrozumieć dane zwierzę i nabrać do niego respektu, a nie panicznego lęku. Uświadomiłam sobie, ja...

Dzisiejszy wpis chciałabym poświęcić wyjątkowej postaci – sir David'owi Attenborough, który obchodzi swoje setne urodziny! Trudno uwierzyć, że od ponad 70 lat ten człowiek niezmiennie pokazuje ludziom piękno natury i uczy szacunku do świata przyrody. Pamiętam, że jako dziecko bardzo lubiłam oglądać jego filmy dokumentalne. Dzięki nim mogłam zobaczyć zwierzęta, rośliny i miejsca z różnych zakątków świata, o których wcześniej nawet nie słyszałam. Choć filmy przyrodnicze kojarzą mi się głównie z głosem Krystyny Czubówny , wiem, że to właśnie David Attenborough stoi za wieloma z nich. To między innymi jego programy przybliżały mi świat przyrody i budziły ciekawość świata. Uważam, że David Attenborough to wręcz kultowa postać, jeśli chodzi o upowszechnianie wiedzy przyrodniczej. Niesamowite jest to, że robi to nieprzerwanie od lat 50. XX wieku – wciąż z taką samą pasją, zaangażowaniem i wrażliwością. To naprawdę inspirujące, że jedna osoba przez tyle dekad potr...

Kolejna refleksja w obszarze społeczno-przyrodniczym jest wypadkową dwóch doświadczeń: wykładów z tego przedmiotu oraz udziału w zajęciach otwartych w przedszkolu mojego najmłodszego dziecka. Niedawno miałam okazję uczestniczyć w zajęciach o tematyce wiosennej – motywem przewodnim był wiosenny ogród, prace ogrodowe. Zajęcia były przyjemne i interesujące dla dzieci, a ich zwieńczeniem było wspólne z rodzicami sadzenie cebulek szczypiorku oraz wysiew kilku rodzajów warzyw i ziół – rzodkiewki, pietruszki (na natkę) i koperku. Po zakończeniu zajęć każde dziecko otrzymało hotel dla owadów do samodzielnego złożenia. Domki zostały ufundowane przez sklep budowlany znajdujący się w naszym mieście i trafiły do wszystkich grup przedszkolnych. To właśnie ten element stał się głównym impulsem do moich przemyśleń – być może dlatego, że podczas ostatnich wykładów z edukacji społeczno-przyrodniczej temat hoteli dla owadów był szeroko omawiany. Mam wrażenie, że potencjał tych domków nie z...