When I grow up I will be...

  Moją dzisiejszą refleksję sponsoruje moje gapiostwo, niewiedza, ignorancja? Okazało się, że mojego bloga zaczęłam pisać od środka... Więc może zacznę od początku. Nazywam się Natalie, jestem studentką II roku studiów niestacjonarnych na kierunku Pedagogika Przedszkolna i Wczesnoszkolna na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim. Tego bloga zaczęłam prowadzić jako zaliczenie na przedmiot Edukacja Społeczno-Przyrodnicza, ma być to mój dziennik refleksji. Muszę przyznać, że jest to jedno z najtrudniejszych dla mnie zaliczeń jak do tej pory. Zdecydowanie łatwiej byłoby mi podejść do starego, dobrego egzaminu. Może to nie świadczyć o mnie jako o przyszłej nauczycielce zbyt dobrze, ale chyba niestety jestem mało kreatywna, a refleksje raczej nachodzą mnie podczas albo po dyskusjach, rozmowach. Niestety moje życie toczy się w takim tempie (trójka dzieci, praca, dom), że nieczęsto mam czas i okazję, żeby zatrzymać się na dłużej przy czymś (np. roślinie, zwierzaku, odgłosach ptaków, kałuży) i...

  Od bardzo dawna chciałam zostać nauczycielką w przedszkolu. Długo pozostawało to w sferze marzeń, w końcu w 2024 zdecydowałam się i postanowiłam spróbować dostać się na studia niestacjonarne na kierunku Pedagogika Przedszkolna i Wczesnoszkolna. Udało się, mimo że maturę pisałam daaawno temu i myślałam, że nie mam szans. Zaczęłam swoje wymarzone studia i… dopadły mnie wątpliwości. A im dalej w las, tym więcej ich jest. W trakcie wykładów i na ćwiczeniach, zastanawiałam się ( i dalej się zastanawiam) czy dam radę być nauczycielką, ponieważ czuję (ba, wiem to), że będzie na mnie ciążyła ogromna odpowiedzialność za moich przyszłych wychowanków. Czuje, że będą tą osobą, od której w dużej mierze będzie zależało na jakich ludzi wyrosną dzieci, które będę uczyć i wychowywać. Martwię się, że moje błędy jako nauczyciela, odbiją się na późniejszym życiu, karierze tych dzieci. Można by sobie pomyśleć że martwię się na wyrost, że przecież nie wszystko zależy od nauczyciela, jest jeszcze rod...